در لپ تاپهای امروز اغلب پورتهای کم سرعت و پرپین قدیمی مانند پارالل ، سریال و کام دیگر به چشم نمی خورد

و پرت های USB2 و شبکه های بی سیم جایگزین آن شده اند. بنا براین اگر به هر دلیلی نیاز به پرتهای خاصی

به وجود آمد، می توان از دو راه حل استفاده کرد.

1 ) استفاده از پورت PCMCI: تمامی لپ تاپ های جدید و اغلب لپ تاپهای قدیمی مجهز به این پورت می باشند.

از طریق این پورت میتوان پورتهایی مثل پارالل، سریال و . . . و حتی لوازم جانبی متعدد مثل مودم ، انواع

درایورهای فلاپی، CD و . . . را به لپ تاپ متصل کرد.

2 ) استفاده از داکت: داکت یک جعبه است که معمولا از زیر به کامپیوتر متصل می شود و همه پورتهای قدیمی و

جدید را روی خود دارد . مزیت داکت نسبت به پورت PCMCI این است که هنگام استفاده از داکت به طور همزمان

می توان از همه پورتها استفاده کرد ولی با پورت PCMCI اغلب می توان تنها به یک پورت خاص دسترسی داشت.

البته تقریبا راه سومی هم وجود دارد و آن استفاده از آداپتورایی است که با پورت USB2 به کامپیوتر متصل می

شوند مثل تبدیل USB2 به پارالل؛ ولی از آنجا که غالبا خروجی این تبدیلها صد در صد حقیقی نیست، برای

مصارف حرفه‌ای مناسب نمی باشد.